คิดถึงนะครับเนี่ย
คิดถึงจังเลย

ผมเชื่อว่าความคิดนั้น
นับเป็นนามธรรมที่จับต้องได้ยากที่สุด
ในบรรดานามธรรมตูดหมึกทั้งปวง
เป็นหนึ่งในสิ่งที่หลักลอยและว่างเปล่าที่สุด
แต่ไอ้สิ่งที่จับต้องไม่ได้ทั้งหลายนี่แหละครับ
ที่ทำให้โลกของเราน่าอยู่

อะไรบ้างที่จับต้องไม่ได้
นมกับตูดนี่ก็ใช่นะครับ
จับต้องไม่ได้นะ
ทำให้โลกของเราน่าอยู่มากขึ้นด้วย
แต่มันไม่ใช่นามธรรม
ไปไกลๆ เลย
หลายสิ่งที่เป็นนามธรรม
มักอาศัยอยู่ในอารมณ์
ทั้งความสุข ความเหงา
ความเศร้า ความทรงจำ
มันจึงขึ้นลงแปรผัน
ตามรอบการโคจรของชีวิต
แม้จะเป็นนามธรรม
แต่ก็สัมผัสได้ง่าย
รู้สึกได้รวดเร็ว

แต่ไอ้ความคิดเนี่ย
มันไม่ยึดติดกับสิ่งใด
พุ่งไปเรื่อยๆ
เหมือนลูกศรที่ไม่มีเป้าหมาย
จะไปตกลงที่ไหนก็ได้
แล้วมันจะไปตกถึงที่หมายรึเปล่าก็ไม่รู้

รู้มั้ยครับ
มีหลายครั้งที่ผมคิดนะ
แต่ไปไม่ถึง
เราไม่เคยลืมวันเวลาดีๆ
แม้จะไม่ได้แวะเวียนมา
แต่ก็ใช่ว่าสิ่งที่เป็นอดีตจะล้างจางไป
เพียงแค่เมื่อนึกขึ้นมาได้
เมื่อคิดขึ้นมาครั้งใด
ความคิดนั้นเพียงล่องลอยอยู่ในอากาศ
แล้วไปหล่นลงที่ไหนก็ไม่รู้
เหลือแต่ความเหงาบางๆ ที่พอให้ได้กลิ่นเท่านั้น

แต่คราวนี้ผมพยายามอย่างยิ่ง
ที่จะส่งไปให้ถึงมือผู้ที่อยู่ในความคิด
คิดถึงนะครับ
เพื่อนๆ น้องๆ พี่ๆ ทุกคน
เราไม่เจอกันมานานแค่ไหนแล้วนี่
พวกคุณอยู่ในความคิดของผมเสมอนะครับ

เป็นไงครับ
ความคิดของผม
ไปถึงแล้วรึยังครับ

ไม่ได้กลับมาซะนานเลยนะครับ
อันนี้คิดถึงจริงๆ ไม่ได้ตอแหลนะครับเนี่ย

หลังจากนั้น
หลังจากปี2551ผ่านพ้นไป
หลังจากปี 2552 ก้าวมาถึง

หลังจากนั้น
จะเกิดอะไรขึ้นกับประเทศไทย
จะเกิดอะไรขึ้นกับรัฐบาลชุดใหม่ที่ก็ไม่ได้มาโดยการเลือกตั้งเช่นกัน
จะเกิดอะไรขึ้นกับนายกคนใหม่ ที่ก็ไม่ได้มาโดยการเลือกตั้งเช่นคนก่อน
จะเกิดอะไรขึ้นกับผู้ก่อการร้ายยึดสนามบิน
ที่อ้างว่ามาตามเสียงเรียกร้องของประชาชน แต่ก็เปล่า
จะเกิดอะไรขึ้นกับรูปแบบการปกครอง
จะเกิดอะไรขึ้นกับเศรษฐกิจที่พังทลาย
จะเกิดอะไรขึ้นกับประชาชนที่มองออกไปเห็นถึงแค่ถนนหน้าบ้าน
จะเกิดอะไรขึ้นกับประเทศที่ต้องการอะไรก็ยึดสนามบินเอาก็ได้
จะเกิดอะไรขึ้นกับกระบวนการยุติธรรม
จะเกิดอะไรขึ้นกับสามังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ยังคง อยู่
จะเกิดอะไรขึ้นกับชาวบ้านตาดำๆ ที่รอคอยความหวังจากคนอื่น
จะเกิดอะไรขึ้นกับคนอื่น ที่ไม่เคยมีความหวังให้ใครนอกจากตัวเอง
จะเกิดอะไรขึ้นกับคนไทยที่มีชาวบ้านตาดำๆมากกว่าปัญญาชนเป็นหมื่นเท่า
จะเกิดอะไรขึ้นกับประเทศไทย

หลังจากนั้น
จะเกิดอะไรขึ้นกับโลก
จะเกิดอะไรขึ้นกับสภาวะเศรษฐกิจโลกที่ถดถอย
จะเกิดอะไรขึ้นกับเหล่าผู้นำโลกในยุคที่ยากลำบาก
จะเกิดอะไรขึ้นกับสิ่งแวดล้อมที่รณรงค์ให้พิทักษ์กันนักหนา
จะเกิดอะไรขึ้นกับนายทุนที่กำลังลำบากและกระหายเงิน
เงินที่ได้มาจากการทำลายสิ่งแวดล้อม
จะเกิดอะไรขึ้นกับคนดี ที่ดีแต่เรียกร้อง
จะเกิดอะไรขึ้นกับคนดี ที่พยายามทำแล้วแต่แรงมีน้อยเหลือเกิน
จะเกิดอะไรขึ้นกับชั้นบรรยากาศซึ่งเบาบางกว่าแรงคนดีที่เหลืออยู่
จะเกิดอะไรขึ้นกับทรัพยากรที่เบาบางกว่าชั้นบรรยากาศ
จะเกิดอะไรขึ้นกับมนุษย์ ซึ่งมากขึ้นทุกที
จะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ซึ่งมนุษย์เห็นแก่มันมากกว่าสิ่งใด
จะเกิดอะไรขึ้นกับโลก

หลังจากนั้น
จะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเรา
จะเกิดอะไรขึ้นกับสิ่งที่เราตั้งใจและมุ่งหวัง
จะเกิดอะไรขึ้นกับความเปลี่ยนแปลงที่คาดว่าจะมาถึง
จะเกิดอะไรขึ้นกับโอกาสใหม่ๆ
จะเกิดอะไรขึ้นกับสิ่งที่เสียไป
จะเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ต่อคนรอบกาย
จะเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ต่อคนที่อยู่ห่างไกล
จะเกิดอะไรขึ้นกับความฝันที่รอมาแสนนานแต่ยังไม่ได้ลงมือ
จะเกิดอะไรขึ้นกับเส้นทางที่วนเวียนอยู่ แต่ยังไม่เห็นทางออก
จะเกิดอะไรขึ้นกับวันต่อไป
จะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเรา

หลังจากนั้น
ก็คงเหมือนที่ผ่านมา

100% ของคนที่เคยทำผิด
จะทำผิดซ้ำสอง
หากสังคมอภัยให้ง่ายดายนัก

ผมเองเป็นหนึ่งในคนที่เคยทำผิดซ้ำราวๆ487รอบ
เนื่องจากสังคมที่ผมไปผิดด้วยอภัยให้เร็วเกินไป
ผมจึงพอจะเข้าใจในจุดนั้นดี

เร็วๆนี้มีข่าวคราวงี่เง่า
เกี่ยวกับวงการออกแบบและการสร้างสรรค์ของประเทศเรา
เรื่องแรกเป็นงานสร้างสรรค์ระดับมัธยม
ซึ่งปรากฎว่างานที่ได้รับรางวัลสูสุด
เป็นงานที่ลอกชาวต่างชาติมาแบบโง่ๆ
มางานที่สอง หนักเข้าไปใหญ่
คราวนี้เป็นงานระดับมหาวิทยาลัย
เช่นเคย
รางวัลสูงสุดและรางวัลที่สามเป็นผลงานของคน เอ่อ เดียวกัน
และเช่นเคย ลอกงานต่างชาติมาอย่างโง่ๆอีกแล้ว

รายละเอียดของทั้งสองเรื่องหาอ่านได้ตามเว็บข่าวและพันทิพย์นะครับ

บ้านเมืองเรามีวัฒนธรรมการอลุ้มอล่วยกันอย่างน่าประหลาดใจ
ดูเหมือนทุกคนจะเป็นคนดีและพร้อมที่จะให้อภัยคนอื่นเสมอ
ทั้งๆที่ทุกคนก็พร้อมที่จะจับผิดและซ้ำเติมผู้แพ้เช่นกัน
ทันทีที่มีใครได้ดี ทุกคนจะพยายามหาเรื่องจับผิด
แต่ถ้ามีใครทำผิดจริง
ก็จะมีคนดีตามมาโอ๋
เรียกร้องให้สังคมให้อภัย
คงคิดว่านั่นทำให้ตัวเองดูดีขึ้นมามาก

ผมเป็นคนหนึ่งที่เกลียดการอลุ้มอล่วยแบบนี้มาก
และยิ่งเกลียดคนที่พยายามทำตัวรักสงบแสนดี
หลายครั้งที่เวลามีปัญหาอะไรเกิดขึ้น
เมื่อผู้ผิดรับผิดถูกประณาม หรือถูกถอดถอนสิทธิ์บางอย่างไปแล้ว
ทุกคนก็ดูพร้อมที่จะให้อภัย
พร้อมที่จะอ้าแขนรับเขากลับไปทันที
ด้วยคำสวยๆว่า
ให้โอกาส
ครับ เราเป็นสังคมแห่งการให้โอกาส
ผมไม่ได้ต้องการให้ถึงกับฆ่าฟันคนผิดให้ย่อยยับ
แต่อย่างน้อยก็อย่าให้โอกาสใครเร็วเกินไปนัก
ยิ่งหากยังไม่เห็นถึงความสำนึกด้วยแล้ว
ยิ่งไม่ควรได้รับโอกาส
หากเราเปิดโอกาสครั้งใหม่ให้ทันที
คนเราก็พร้อมจะทำผิดซ้ำสอง
เพราะแม้โทษนั้นอาจจะเจ็บ
แต่มันก็มาเร็วไปเร็วเหลือเกิน

ครั้งหนึ่งผมเคยขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดิน
แล้วพบว่ามีชายสูงอายุคนหนึ่งแซงคิว
ผมก็ร้องทักแล้วแต่ชายคนนั้นไม่ฟัง
ผมจึงเริ่มต้นด่า
คือไม่ได้ใช้คำไม่สุภาพนะครับ
ก็พูดประมาณอายุป่านนี้แล้ว เข้าแถวไม่เป็นเหรอครับ
บังเอิญขึ้นขบวนเดียวกันด้วย
ผมก็ยืนพูดอยู่ใกล้ๆไปตลอด
ก็ไม่เห็นเค้าตอบอะไร
หลายคนก็มองผมแบบ
เออ เด็กสมัยนี้มันไม่เกรงใจผู้หลักผู้ใหญ่
เออ ครับ ผมไม่เกรงใจว่ะ
ผมไม่เกรงใจผู้ใหญ่ควายๆที่ไหนทั้งนั้น
คุณมีสิทธิ์ในสังคมเท่ากับผม

อีกครั้งหนึ่ง
ผมโทรศัพท์ไปฉะผู้ชายคนหนึ่งที่ล่วงเกินผม
กลางงานศพของพ่อเขา
อันที่จริงผมไม่รู้ว่าเขาอยู่ในงานศพคุณพ่อ
แต่ถึงรู้ผมก็ไม่เกรงใจ
เพราะเขาได้ล่วงเกินในสิ่งที่ผมรับไม่ได้
เขาไม่ใช่เพื่อนผม
ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว
และในเมื่อกล้าที่จะพูดอย่างนั้น
เขาก็สมควรกล้าที่จะรับในสิ่งที่ผมจะตอบกลับไป
ไม่ว่าจะในงานศพบิดาคุณหรือบิดาใคร
ไม่มีคำแก้ตัวว่าคุณแค่พูดเล่นๆ
ในเมื่อสิ่งที่คุณพูดมันลบหลู่ผมให้คนอื่นฟัง
ผลของมันได้เกิดขึ้นมาแล้ว ไม่ได้เป็นแค่เรื่องสมมติ
ผมแค่ปกป้องสิทธิของตัวเอง

ตลกดีครับ
จากเหตุการณ์ข้างบน
เพื่อนคนหนึ่งที่เป็นคนคาบเรื่องมาบอก
กลับโกรธที่ผมไปพูดจารุนแรงกับเพื่อนของเค้าคนนั้น
ตลกที่สุดท้ายผมถูกหลายคนมองว่าเป็นผู้ผิด
ที่โทรไปรุนแรงใส่คนที่หมิ่นเกียรติผม
ทั้งที่ผมก็พูดอย่างสุภาพทุกครั้ง
ผมเลือกที่จะโทรไปนั่นผมก็ให้เกียรติมากพอแล้ว
อันที่จริงแล้วผมควรจะไปหาด้วยซ้ำ
ตลกที่ยังไงคนกลุ่มหนึ่งก็ปักใจว่าผมเป็นพวกหัวรุนแรง
ยังไงผมก็ผิด
ไอ้คนที่เป็นต้นเรื่องนั้น no guilty
ตลกมากครับ
และผมก็ไม่สนใจความคิดพวกนั้นด้วย

ก็เหมือนกับการลอกผลงานครับ
ความผิดทุกประเภทคือความผิด
ต้องรับผลของมัน
ต้องชดใช้
เมื่อคิดที่จะทำอะไรแล้ว
ต้องยอมรับในการกระทำนั้นให้ได้
ส่วนแค่ไหนจะสาสม
นั่นเป็นปัญหาของผู้กระทำผิด
ไม่ใช่เรื่องที่คนอื่นจะมาสะเอือกครับ 

ใช่ครับ ผมหัวรุนแรง
อย่ามาใจดีกับคนผิดให้ผมเห็นนะครับ
บอกตรงๆว่าจะอ้วก 

ยาวหน่อยนะครับวันนี้
กำลังได้ที่เลย ฮ่าๆ